ludovico.be deelt mee !

Een revolutionaire film uit 1953 !

2009-11-07T00:27:00.002+01:00

Onlangs weer eens een van die weinige films opnieuw gezien waar je echt wat aan hebt, waarin de tijd lijkt stil te staan, of beter: waarin je hele leven even een concentratiepunt in een film lijkt te vinden, een van die films die je weer terugbrengt bij jezelf. De film heet Tokyo Story (Tokyo Monogatari) en is van Yasujiro Ozu, een van de grote Japanse klassieke regisseurs (met Kurosawa en Mizoguchi). Tokyo Story is een zwart-witfilm uit 1953, waarin bijna niets gebeurt, en die op een opvallend onspectaculaire manier gefilmd is. Ik stel me voor dat de film in de jaren ’50 al ‘ouderwets’ was. Het is geen film die je overdondert, die verbluft met z’n virtuoze makelij (stijl ‘Citzen Kane’ of ‘8 1/2’), en al zeker al geen film met een boodschap waar je onmiddellijk de staat optrekt om de revolutie uit te roepen. Meer zo’n film die je stilletjes voor zich inneemt, zonder dat je het merkt, en je erna niet meer verlaat; je kijkt voorgoed (een beetje) anders naar ‘het leven’. En dan mag je hem nog voor de zoveelste keer bekijken, en bepaalde stukken uit het hoofd kennen, hij blijft even boeiend. Omdat hij zo ‘juist’ oogt. Het verhaal is vlug verteld: een oud koppel besluit op hun oude dag hun kinderen en kleinkinderen nog eens te bezoeken in het verre Tokyo, maar die kinderen vinden het bezoek eigenlijk vervelend; alleen de nog jonge weduwe van hun in de oorlog gesneuvelde zoon bekommert zich om hen. Na thuiskomst overlijdt de vrouw, en moeten de kinderen terug naar het dorp waar ze vandaan komen voor de begrafenis. Ook daar verlaat hun egoïsme hen net, ondanks de tranen. Allen de jongste dochter maakt zich kwaad, maar wordt door de weduwe gevraagd om het te aanvaarden. Kortom, het gaat over ‘het leven’, dat is: wat niet in de kranten staat. En je weet aan het eind van de film precies wat voor iemand elk personage is – net als de ooms en tantes die je zelf kent, ook al zijn ze Japans en dragen ze soms van die ‘gekke’ Japanse kleren. Ook de stijl is erg eenvoudig. Het is in stijlvol zwart-wit gefilmd, zonder ‘artistiek’ over te komen. Het tempo is op het trage af – zodat je beter gaat opletten – met meestal statische opnames die hun tijd nemen om het verhaal te vertellen. Misschien moet je de film wel twee keer zien om hem te ‘begrijpen’, want je bent met het jachtige tempo van de ‘moderne cinema’ van vandaag niet meer gewoon zelf te kijken. En daarin ligt nog altijd het revolutionaire van de film – je kijkt weer naar een film, in plaats van je te laten kijken.

Het MAS groeit nog steeds.

2009-02-23T01:10:00.006+01:00

Even m'n rug gekeerd (was met vakantie, en verder was het in de winter vaak zo mistig en donker of te koud) en hop - het MAS is weer flink opgeschoten. De buitenbekleding is (zo goed als) afgewerkt, en nu is men er vreemde ramen in aan het steken. De moeite om eens even langs te lopen.

Wat noordelijker aan het dok is men in razende vaart de torens van project2 aan het optrekken; minimalistisch, maar het ziet er goed uit.

2008-07-31T00:43:00.002+02:00

Het spook van de Lange Wapper: een griezelig (?) sprookje.

Een spook waart door Antwerpen: het spook van de Lange Wapper, de brug die de ring rond Antwerpen echt rond moet maken, en die alle problemen die er zijn moet oplossen (of juist verergeren).

Er is sinds korte tijd een welles-nietesspelletje ontstaan tussen voor- en tegenstanders van de brug, tussen believers en non-believers, die de religieuze strijd benadert, en in kranten, tijdschriften en tal van websites zijn neerslag vindt. 10 jaar na de beslissing is ontdekt dat het Spaans Bestuur heeft besloten een brug te bouwen boven de teerbeminde haven en de geuzen hebben op de trompet ten aanval geblazen, zich met krijgskleuren beschilderdn, hebben met veel donder en bliksem de trom geroerd en zijn net voor de uitbesteding hyperactief geworden. De voorstanders beginnen te aarzelen en te twijfelen en zijn ten prooi aan existentiële angsten, alsof ze elk moment door de beeldenstormende protestanten kunnen worden verdreven. Staat ons een dictatuur of een revolutie te wachten?

Het hoort natuurlijk allemaal bij de rituelen van dit soort gewichtige evenementen, die het tegelijk een passend plechtstatig karakter geven.

Uit principe geeft ik de critici altijd gelijk, zo Vlaams ben ik wel, het enige wat me een beetje verveelt is dat er zoveel informatie over- en weer wordt gegooid, en zoveel driftige meningen door het heelal zweven dat je door de vliegende sterren de ruimte niet meer ziet.

Daar wou ik natuurlijk ook zelf aan meedoen, want anders was ik niet van Antwerpen! Bovendien hou ik nogal van bruggen ('kunstwerken' in de echte betekenis van het woord), en ik zou het jammer vinden als ons zo'n exemplaar zou worden ontzegd en onder de grond gestopt, tenzij er een echt goeie reden voor zou zijn. Dus op een zonnige woensdagavond toog ik naar het Felixarchief waar de maquette gratis en voor niets stond opgesteld, om het nieuwe wonder te aanschouwen dat ons te beurt zou vallen.

Wat een monster! Stel je voor: een brug, vijf rijbanen breed (er wordt al gefluisterd dat er eentje is opgeofferd, dan zijn er nog vier over), twee verdiepingen hoog, met tien meter tussen beide verdiepingen (zodat al die hoge vrachtwagens er zonder kleerscheuren kunnen doorheenrazen), meer dan een kilometer lang, en dat gaat daarboven, twintig meter boven de begane grond hangen. Ik kreeg er meteen omgekeerde hoogtevrees van. Toegegeven: ze is niet lelijk, maar ze is ook niet mooi - daarvoor lijkt de finesse van de eenvoud te ontbreken, het slingert en bobbelt wat te veel, naar mijn smaak, maar alla, er staan lelijker dingen dichter bij (of in) de stad. Er gaat wel veel volk naar komen kijken maar dan zonder te weten wat ze er uiteindelijk van moeten denken. Het is vooral een vreemdsoortig huzarenstuk, dat nog het meest gaat doen denken aan die bizarre vliegende schotel aan het eind van 'Close Encounters of the Third Kind', maar dan zonder te vliegen en zonder de tingelende kleuren en huppelende muziek.

Maar dat is nog niet het ergste: plots zie je aan beide kanten van de brug reusachtige stromen van beton komen aanklotsen, overal minstens 8 rijbanen dik, met vijf naar overal uitwaaierende klaverbladen waarlangs het verkeer moet op- en afrijden: Antwerpen gaat omsingeld worden door een tsunami van beton, een lus van stof, de stad wordt een gigantische rotonde voor een groot deel het verkeer van noord-Europa (ik zal wat overdrijven om het dramatischer te doen klinken).

Ik duizelde even. De tegenstanders gaan dit onder de grond steken? In een tunnel? Wat voor een monster van een tunnel moet dat dan wel niet zijn? Twee keer vier rijbanen dik? En dan nog eens helemaal diep onder de dokken van de haven. Is dat echt wel veiliger en goedkoper? Het lijkt toch alsof je aan het ene eind de hel inrijdt, en aan het andere eind het licht nooit zult halen?

Ik weet nog altijd niet wat ik ervan moet denken. Moet ik er wat van denken? Een fraaie brug om de bestofte koterijën van de haven wat aan het zicht te onttrekken, daar lust ik wel pap van, maar dit is misschien toch wel een beetje erg groot. Kunnen we niet alles ergens anders leggen, verder weg, een brug (of een tunnel) veel noordelijker, het bestaande wegennet beter gebruiken, autostrades ver weg van de stad, in het platteland aanleggen, tussen de verraste koeien?

Gelukkig heb ik er niets over te zeggen, zodat ik al die oeverloze en onleesbare rapporten niet hoef te lezen. En als de brug er dan toch komt, ga ik er beslist eens een paar keer naar kijken, om te zien of ik ooit ga weten wat ik erover moet denken.

(voor info: zie http://www.werkenantwerpen.be/projecten/lange_wapper.aspx)

Het MAS groeit.

2008-05-01T02:27:00.004+02:00

Het Museum aan de stroom (MAS) is nu in volle opbouw; men is over halfweg, je begint al duidelijk te merken hoe het uiteindelijke gebouw er zal uitzien, en het belooft interessant te worden. Tijdens de openwervendag van 27 april kon je ook binnen in de ruwbouw al een kijkje nemen, ook al moet er nog een flink stuk boven op gezet worden. De buitenkant wordt helemaal in rode steen afgewerkt, en er worden honderden nikkelen handen op aangebracht van al wie het gebouw heeft helpen sponseren. Opening is gepland voor het najaar 2009. (meer foto's op www.ludovico.be)

En nu we toch bezig zijn...

2007-08-21T23:41:00.001+02:00

Nieuw treinstation gesignaleerd in Leuven! Hoewel het niet voor de HST-treinen bedoeld is (die er met gezwinde vaart doorheen zoeven) mag het treinstation in Leuven, bedoeld voor net nationale verkeer, toch gezien worden. Twaalf opbollende bogen lijken op zielen waar de wind flink inzit, en die je zin geven om zelf de horizon op te zoeken. Je kan er ook gewoon met grote ogen en open mond in rondlopen en van de architectuur genieten, natuurlijk. (ontwerp Samyn en partners).

Het nieuwe HST-station in Luik (ook voor TGV's)

2007-08-21T23:16:00.000+02:00

Ook in Luik wordt er aan een nieuw HST-station gewerkt; het duurt nu al jaren dat er uit de roestige stelllingen naast het oude station uit de jaren '60 een gloednieuw, groots stralend wit gebouw verrijst (ontwerp van Calatrava) dat naar m'n bescheiden maar niet ongeïnformeerde mening (ik heb er al een paar gezien) een van de mooiste treinstations in Europa gaat worden. Beelden spreken zoveel duidelijker dan woorden, vandaar dat ik er het zwijgen toe doe, en enkele foto's toon. Meer vindt u op de fotodatabank van Flickr en op het Picasiaweb.

foto's van Antwerpen centraal

2007-05-01T03:18:00.000+02:00

Een nieuw station

2007-05-01T03:09:00.000+02:00

Na jarenlange werken heeft het centraal station van Antwerpen de grootste ingreep ondergaan sinds zijn bouw. Er is een tunnel aangelegd die de sneltreinen naar Nederland onder de stad door loodsen, en ondergronds is er een indrukwekkend nieuw sation aangelegd. Op het ogenblik is alleen nog de ondergrondse verdieping klaar. Tijdens het weekend van 19-20mei wordt ok het winkelcentrum op het straatniveau geopend. Tegen het einde van het jaar moet dan eindelijk het hele station operationeel zijn, inclusief de nieuwe, imposante zijingang aan het Kievitplein. Enkele impressies. Meer foto's vindt u op http://www.ludovico.be/antwerpen/antwerpen-station.html

Werken aan het centraal station

2007-02-12T00:06:00.000+01:00

In antwerpen wordt druk gebouwd.

Het meest ingrijpend zijn waarschijnlijk de Leien, de kleine ringboulevard rond de oude stad, waarvan het zuidelijk deel (naar het justitiepalies) is afgewerkt. Het meest in het oog springende is het nieuwe gerechtsgebouw dat ondertussen in gebruik is genomen, en de zuidelijke Leien “bekroont”.

Maar het meest spectaculaire is het centraal station. Het is de grootste ingreep sinds het station gebouwd is: er is een nieuw station ondergronds uitgegraven. Op de gelijkvloerse verdieping –straatniveau – wordt binnenkort een winkelcentrum geopend, daaronder komen er nog 6 sporenbij, en op het onderste niveau wordt nog volop aan het HST-station gewerkt; de HST en de treinen naar het noorden (Essen) rijden hier door een lange tunnel onder de stad verder naar Nederland.

Op het web vind je een computersimulatie van hoe het er uiteindelijk zal uitzien. Het Kievitplein.

Achter de dierentuin, bij het binnenrijden van het station wordt aan het Kievitplein een nieuwe ingang geconstrueerd, o.a. voor de kantoorgebouwen die er in opbouw zijn. Het belooft tamelijk spectaculair te worden: een glazen overkapping die bijna over de gehele breedte van de perrons helt, en die eveneens toegang geeft tot een grote ondergrondse parking. Nu al kan je zien dat het vanop de perrons duizelingwekkende perspectieven zal bieden.

Men is pas met de metalen constructie begonnen die het glazen dak moet dragen.

Er is ook een computersimulatie van hoe de zijingang er zal uitzien. Ik ben benieuwd.

antwerpen zonder dat u er hoeft te komen

2007-01-28T18:57:00.000+01:00

Ik trek al enige tijd rond in Antwerpen m foto's te trekken, vooral van de manier waarop de stad verandert: de bouwwerken die er aan de gang zijn, de desolate plekken die tot verdwijnen gedoemd zijn, de gloreuze (of minder glorieuze) architectuur die er in de plaats verschijnt. U vindt al een selectie op http://www.ludovico.be/antwerpen/antwerpen.html Op deze blogsite hoop ik wat sneller foto's te kunnen opoaden. Binnekort meer!